Strony

sobota, 9 listopada 2013

Przez okno



Mokry krajobraz do szyby się przylepił,
Jak liść brzozowy pożółkły od chłodu 
A w domu ciepło, dymi herbata, 
Aż szyba zaparowała zielonkawo,
Więc okno pokazuje romantyczny widok 
Drzewa rozczochrane i uduchowione,
Trawa jak rzeka rozfalowana,
Mały ogródek jak przedziwna wyspa,
A zmokła kura, jak rajski ptak 
I nawet nie widać błota na podwórku.

7 komentarzy:

  1. ilekroć w deszczowy dzień spojrzę w okno będę przypominać sobie słowa tego wiersza ...

    OdpowiedzUsuń
  2. Miło :-) Niech Ci ociepla jesienne szarugi.

    OdpowiedzUsuń
  3. ...ja też będę wspominać słowa tego wiersz i autora. Tak - już nadszedł czas mokrego krajobrazu...złoto zbrązowiało, promyczki nie grzeją.....

    OdpowiedzUsuń
  4. Ps. To chyba nie tegoroczne zdjęcie?

    OdpowiedzUsuń
  5. Basiu masz oko. Zdjęcie z jeszcze z epoki z epoki "złotej drogi" - 1 listopada 2011. A wiersz mocno pełnoletni ;-)

    OdpowiedzUsuń
  6. Szkoda, że te złotości tak szybko mijają, a w tym roku wyjątkowo, bo mróz przyśpieszył; może to i dobrze, że drzewa już gołe, przynajmniej śnieg nie połamie drzew; tak, "w domu ciepło, dymi herbata" ... z sokiem malinowym, dla zdrowotności; pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zdrowiej Mario, bo czekam na wieści z chatki :-)

      Usuń